O truco está en comezar en febreiro, comezar o novo ano con tanta calma que nos pareza que ainda estamos no principio e non deixarnos levar por quen non para de repetirnos o rápido que pasa o tempo e que en canto nos descoidemos estaremos no verán.
Aproveitar a forza e a luninosidade dos días que non paran de medrar, as mañáns despexadas nas que aínda vai frío, é certo, pero nas que algo parece cobrar forza por entre as pólas das árbores que pronto se vestirán de follas e de pequenas flores, pingas de luz e de cores.
O truco está en saber mirar e saber ver, en sentirse parte do que xira e do que remuda, desta inmensa pedra redonda que ten os seus ciclos e que renace cando ten que renacer, e cando o necesita decide manterse fría e distante, facendo acopio de materia e de enerxía que serán, cando teña que que ser, de novo vida.


Lo he leído en voz altaescuchando "Violín concertó in D Major, Op 6: Larghetto de Bethooven y he visto esa luz.
ResponderEliminarPues muchas gracias Pascual por leerme y por añadirle tanta belleza musical!!
EliminarNo te lo vas a creer... bueno, sí. Justo estaba preparando el "Entremés II", que va de la música, y estaba echando en el sofá (dándole vueltas a varias ideas) con una play list de Bethooven. Cogí la tablet, busqué algo para leer y encontré "Febreiro" escrito en gallego, por lo que no me queda más remedio que leerlo en voz alta (así lo entiendo mejor) y de fondo estaba sonando ese OP 6...
ResponderEliminarCosas que pasan.